Instalacje chemiczne są jednym z najbardziej wymagających środowisk dla armatury przemysłowej. W przeciwieństwie do systemów wodnych czy ciepłowniczych, gdzie dobór DN i PN często wystarcza, w chemii liczy się przede wszystkim odporność materiałowa, kompatybilność chemiczna, bezpieczeństwo procesowe oraz kontrola emisji lotnych substancji (Fugitive Emission). Każde medium — od ługu sodowego, przez chlor, rozpuszczalniki aromatyczne, po kwas siarkowy — oddziałuje na armaturę inaczej, a błędny dobór zaworu może prowadzić nie tylko do awarii, lecz także do poważnych incydentów środowiskowych lub zagrożeń dla ludzi.
Z tego powodu zawory pracujące w instalacjach chemicznych muszą być dobierane na podstawie analizy chemicznej medium, warunków termodynamicznych, rodzaju procesu, dynamiki przepływu i wymogów normowych. W praktyce dobór armatury do chemii oznacza połączenie inżynierii procesowej, materiałowej, mechanicznej i bezpieczeństwa – a każdy błąd potrafi kosztować wielokrotnie więcej niż sam zawór.
Poniższy przewodnik przedstawia szczegółową, praktyczną metodykę doboru armatury do instalacji chemicznych, stosowaną przez inżynierów procesowych i technologów w branżach chemicznej, petrochemicznej, rafineryjnej, farmaceutycznej i ochrony środowiska.
